វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
កកែកករ
គុ.កិ., ន. [ក-កែ-ក-ក]
សម្ដីនិយាយមិនច្បាស់លាស់ យ៉ាងដូចក្មេងតូចដែលទើបចេះស្ដី :
សម្ដីនិយាយមិនច្បាស់លាស់ យ៉ាងដូចក្មេងតូចដែលទើបចេះស្ដី :
សម្ដីនិយាយមិនច្បាស់លាស់ យ៉ាងដូចក្មេងតូចដែលទើបចេះស្ដី :
“កូនប្រុសខ្ញុំបានចេះស្ដីកកែកករហើយ។”