វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
កង្ខើញ
កិ. [កង់-ខើញ]
លើកទាញឬលាត់សម្លៀកឱ្យខើចឡើង :
លើកទាញឬលាត់សម្លៀកឱ្យខើចឡើង :
លើកទាញឬលាត់សម្លៀកឱ្យខើចឡើង :
“កង្ខើញសំពត់, កង្ខើញខោ។”
ក្ដាប់ពង្រួញដៃប្រុងនឹងចូលប្រដាល់ឬតទប់នឹងសត្រូវ :
“កង្ខើញដៃចូលដាល់, កងទ័ពកាន់តែកង្ខើញចូលជិតណាស់ហើយ។”