វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
កប៉ាល់
ន. [កៈ-ប៉ាល់]
នាវាវិសេសមានកម្លាំងលឿនទៅដោយចំហាយកើតអំពីទឹកនិងភ្លើងជាដើម បណ្ដាលឱ្យចក្រយន្តដើរ។
នាវាវិសេសមានកម្លាំងលឿនទៅដោយចំហាយកើតអំពីទឹកនិងភ្លើងជាដើម បណ្ដាលឱ្យចក្រយន្តដើរ។
នាវាវិសេសមានកម្លាំងលឿនទៅដោយចំហាយកើតអំពីទឹកនិងភ្លើងជាដើម បណ្ដាលឱ្យចក្រយន្តដើរ។
“”
(សំនួន.) មនុស្សដែលមានអាការៈកិរិយាមារយាទកាចឆ្នាស ឆាប់មានអារម្មណ៍ខឹងក្រោធច្រឡោតឡើង :
“ម្ដាយចិត្តកប៉ាល់ភ្លើង ឈ្លោះគ្នាភ្លាមទៅទិញកាំភ្លើងភ្លែតបាញ់ផូងអត់ញញើតដៃ។”