វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
កម្ពុ
ន. [កាំ-ពុ]
មាស; កងដៃមាស; ខ្យងស័ង្ខ។
មាស; កងដៃមាស; ខ្យងស័ង្ខ។
មាស; កងដៃមាស; ខ្យងស័ង្ខ។
“”
កម្រងមាស, ខ្សែមាស។
“”
អ្វីៗដែលគេធ្វើដោយមាស, ដែលគេយកមាសធ្វើ។
“”
(វេវ. សុវណ្ណមាលា។ ពាក្យថា មាស នេះ សំ.បា. មានឈ្មោះជាវេវចនៈច្រើន, ដោយសង្ខេបមាន ១៣ ប្រភេទគឺ សុវណ្ណៈ, សោណ្ណៈ, កនកៈ, កញ្ចនៈឬកាញ្ចនៈ, សិង្គី, ជម្ពូនទៈ, ហរី, កម្ពុ, ចារុ, ហដកៈឬហាដកៈ, តបនីយៈ, ជាតរូបៈ, ហេមៈ; បើរាប់ សត្ថុវណ្ណៈមួយទៀតផ្សំផងជា ១៤ ឈ្មោះ; សព្ទទាំង ១៤ នេះ ប្រែថា មាស ដូចគ្នា ផ្សេងគ្នាតែដើមកំណើតនិងព័ណ៌សម្បុរប៉ុណ្ណោះ។ ពាក្យទាំងនេះសម្រាប់ប្រើក្នុងកាព្យដែលកវីត្រូវការប្រើ)។