វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
កល្យាណ
គុ. [កល់-យ៉ាន]
ល្អ, ដែលមានលំអ។
ល្អ, ដែលមានលំអ។
ល្អ, ដែលមានលំអ។
“”
អំពើល្អ, កុសលកម្ម។
“”
(ម.ព. កល្យាណការី)។
“”
ជនអ្នកធ្វើអំពើល្អ, អ្នកធ្វើការកុសល។
“”
មិត្តល្អ, មិត្តត្រឹមត្រូវដែលបុគ្គលគួរសេពគប់ គួររាប់រកយកជាគ្នា។
“”
(ព.ផ្ទ. លាមកកម្ម)។