វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
កាក
[កាក]
អ្វីៗដែលសោះ; ដែលអស់រសជាតិដោយច្របាច់ ឬដោយទំពា, ដោយស្ងោរជាដើម :
អ្វីៗដែលសោះ; ដែលអស់រសជាតិដោយច្របាច់ ឬដោយទំពា, ដោយស្ងោរជាដើម :
អ្វីៗដែលសោះ; ដែលអស់រសជាតិដោយច្របាច់ ឬដោយទំពា, ដោយស្ងោរជាដើម :
“កាកអំពៅ, កាកដូង។”
សម្លដែលស្រង់យកតែសាច់និងបន្លែមកឬដួសយកតែទឹកចេញក៏ហៅថា កាក ដែរ :
“កាកសម្ល។”
មនុស្សដែលប្រើធ្វើការអ្វីមិនកើត ...។
“”
សំបុត្រដែលគេលែងត្រូវការ។
“”