វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
កាច់កុង
គុ. [កាច់-កុង]
ដែលបត់បែនចុះឡើង ដូចជាផ្លូវជាដើម :
ដែលបត់បែនចុះឡើង ដូចជាផ្លូវជាដើម :
ដែលបត់បែនចុះឡើង ដូចជាផ្លូវជាដើម :
“ផ្លូវឡើងភ្នំកាច់កុងដូចអន្ទង់អាំង។”
(ព.ប្រ.) និយាយបង្វែងដាន :
“គាត់និយាយកាច់កុងរហូត។”
(ម.ព. កាច់{¥¥}៥{££})។
“”