វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
កៀកកិត
កិ. [កៀក-កិត]
នៅក្បែរគ្នា, ប្រកៀកប្រកិតគ្នា, ស្ថិតនៅជិតស្ទើរជាប់គ្នា :
នៅក្បែរគ្នា, ប្រកៀកប្រកិតគ្នា, ស្ថិតនៅជិតស្ទើរជាប់គ្នា :
នៅក្បែរគ្នា, ប្រកៀកប្រកិតគ្នា, ស្ថិតនៅជិតស្ទើរជាប់គ្នា :
“កៀកកិតជិតបង, អាជ្ញាធរមូលដ្ឋានត្រូវនៅកៀកកិតនឹងប្រជាពលរដ្ឋ។”