វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ក្ដៅ
គុ. [ក្ដៅ]
ដែលមានកម្ដៅ, ដែលឱ្យក្ដៅ :
ស្វែងយល់ពីពាក្យ
៤ ន័យនិយមន័យ
១
ដែលមានកម្ដៅ, ដែលឱ្យក្ដៅ :
ឧទាហរណ៍
“រដូវក្ដៅ, ទឹកក្ដៅ។”
២
អន្ទះអន្ទែងក្នុងចិត្តដោយមានហេតុភេទអ្វីនាំឱ្យខឹង។
ឧទាហរណ៍
“”
៣
(សំនួន.) ដែលមានកំហឹងខ្លាំង :
ឧទាហរណ៍
“គាត់ក្ដៅស្លឹកត្រចៀកពេលឮរឿងមិនល្អ។”
៤
ស្អុះដោយសារកម្ដៅ ឬហប់ខ្យល់ហើយធ្វើឱ្យបែកញើស :
ឧទាហរណ៍
“អាកាសធាតុខែនេះធ្វើឱ្យក្ដៅស្អុះខ្លាំងណាស់។”
ទម្រង់ និងការបង្កើតពាក្យ
ទម្រង់ពាក្យ
បន្តរៀនទៀត
មើលទាំងអស់