វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ក្អក
កិ. [ក្អក]
បញ្ចេញខ្យល់ដោយបង្ខំពីបំពង់ក សូរខេះៗឬខុងៗ ឬក៏ចេញខ្យល់ពីក បណ្ដាលឡើងពីរមាស់បំពង់ក។
បញ្ចេញខ្យល់ដោយបង្ខំពីបំពង់ក សូរខេះៗឬខុងៗ ឬក៏ចេញខ្យល់ពីក បណ្ដាលឡើងពីរមាស់បំពង់ក។
បញ្ចេញខ្យល់ដោយបង្ខំពីបំពង់ក សូរខេះៗឬខុងៗ ឬក៏ចេញខ្យល់ពីក បណ្ដាលឡើងពីរមាស់បំពង់ក។
“”
ឈ្មោះរោគមួយយ៉ាង ដែលបណ្ដាលឱ្យរមាស់បំពង់ក ហើយខ្យល់ធាក់ចេញរឿយៗ ឱ្យឮសូរខេះៗ ខុងៗ ជាដើម :
“រោគក្អក។”