វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
គឃុល
គុ.កិ., គុ. [គ-ឃុល]
ដែលស្រុងធ្លាក់ចុះ, សំពីងសំពោង, ឥតរបៀបរៀបរយ :
ដែលស្រុងធ្លាក់ចុះ, សំពីងសំពោង, ឥតរបៀបរៀបរយ :
ដែលស្រុងធ្លាក់ចុះ, សំពីងសំពោង, ឥតរបៀបរៀបរយ :
“ដណ្ដប់សំពត់ស្លុយចុះគឃុល។”
ទឹកស្រក់ចច្រោក មិនស្ងួត ជាពាក្យចម្រើនឱ្យពាក្យ សើម :
“សើមគឃុល។”