វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
គម្ដែង
ន. [គំ-មៈ-ដែង]
មានន័យថា ព្រះតេជព្រះគុណ; លោកជាម្ចាស់។ លុះចំណេរកាលតៗមក ខ្មែរយើងប្រើពាក្យនេះ សំដៅសេចក្ដីថា លោកអ្នកមានបុណ្យច្រើនគួរជាទីគោរព គួរធ្វើសក្ការបូជា; លោកអ្នកមានស័ក្ដិយសខ្ពង់ខ្ពស់។
មានន័យថា ព្រះតេជព្រះគុណ; លោកជាម្ចាស់។ លុះចំណេរកាលតៗមក ខ្មែរយើងប្រើពាក្យនេះ សំដៅសេចក្ដីថា លោកអ្នកមានបុណ្យច្រើនគួរជាទីគោរព គួរធ្វើសក្ការបូជា; លោកអ្នកមានស័ក្ដិយសខ្ពង់ខ្ពស់។
មានន័យថា ព្រះតេជព្រះគុណ; លោកជាម្ចាស់។ លុះចំណេរកាលតៗមក ខ្មែរយើងប្រើពាក្យនេះ សំដៅសេចក្ដីថា លោកអ្នកមានបុណ្យច្រើនគួរជាទីគោរព គួរធ្វើសក្ការបូជា; លោកអ្នកមានស័ក្ដិយសខ្ពង់ខ្ពស់។
“”
ស្វាមី, ប្ដី។
“”
ព្រះរាជា, ក្សត្រិយ៍ទ្រង់រាជ្យ។
“”
ព្រះភិក្ខុសង្ឃជាទីគោរព :
“បពិត្រព្រះគម្ដែងសង្ឃ ...។”
(ម.ព. ផ្ទៃក្រោម ក្នុង ផ្ទៃ ផង)។