វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
គហបតី
ន. [គៈ-ហៈ-ប៉ៈ-ដី]
បុរសជាម្ចាស់ផ្ទះ; អ្នកមានធនធានស្ដុកស្ដម្ភ; ពាណិជដែលមានភោគសម្បត្តិច្រើន; សេដ្ឋី។
ស្វែងយល់ពីពាក្យ
១ ន័យនិយមន័យ
១
បុរសជាម្ចាស់ផ្ទះ; អ្នកមានធនធានស្ដុកស្ដម្ភ; ពាណិជដែលមានភោគសម្បត្តិច្រើន; សេដ្ឋី។
ឧទាហរណ៍
“”
ចំណាំការប្រើប្រាស់
(បើជាស្ត្រី គហបតានី)។
ទម្រង់ និងការបង្កើតពាក្យ
ទម្រង់ពាក្យ
ពាក្យផ្សំ
បន្តរៀនទៀត
មើលទាំងអស់