វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ងក់
ន. [ងក់]
ឈើក្ងុក ឬ ដែកមូលក្រវង់ មានខ្សែធំ ឬ ព្រ័ត្រត្រកួញ ចងភ្ជាប់មាំ សម្រាប់វាយជែងដំរីឱ្យបោល។
ស្វែងយល់ពីពាក្យ
៤ ន័យនិយមន័យ
១
ឈើក្ងុក ឬ ដែកមូលក្រវង់ មានខ្សែធំ ឬ ព្រ័ត្រត្រកួញ ចងភ្ជាប់មាំ សម្រាប់វាយជែងដំរីឱ្យបោល។
ឧទាហរណ៍
“”
២
ឱន, បង្អោនក្បាលចុះហើយងើយឡើង :
ឧទាហរណ៍
“ងក់ក្បាល។”
៣
ងក់ផ្ងាក់ផ្ងើករឿយៗ។
ឧទាហរណ៍
“”
៤
អង្គុយកុក។
ឧទាហរណ៍
“”
ទម្រង់ និងការបង្កើតពាក្យ
ទម្រង់ពាក្យ
បន្តរៀនទៀត
មើលទាំងអស់