វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ងងុយ
កិ. [ង-ងុយ]
ជ្រប់ងក់ចង់ដេក។
ជ្រប់ងក់ចង់ដេក។
ជ្រប់ងក់ចង់ដេក។
“”
សេចក្ដីសម្រាក កើតដោយរួយស្រយង់ស្រយុតទន់ក្នុងកាយនាំឱ្យចង់ដេក :
“ងងុយដេក, ថ្ងៃនេះខ្ញុំធ្វើការមិនកើត ព្រោះយប់មិញខ្ញុំអត់ងងុយ។”
មានអាការៈដេកមិនលក់; មិនបានដេកឬដេកមិនបានគ្រប់គ្រាន់ :
“គាត់អត់ងងុយមួយយប់, ភាពអត់ងងុយ។”
(ម.ប្រ., ច្រើនប្រើថា ងុយឬងុយដេក, ងុយទទួលទានដំណេក)។