វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ងងើល
គុ.កិ., គុ. [ង-ងើល]
ដែលមានកិរិយាងើបងើយបន្តិចហើយជជើល, រលះរលាំង ឥតក្រែង ឥតអៀន ឥតខ្មាស :
ដែលមានកិរិយាងើបងើយបន្តិចហើយជជើល, រលះរលាំង ឥតក្រែង ឥតអៀន ឥតខ្មាស :
ដែលមានកិរិយាងើបងើយបន្តិចហើយជជើល, រលះរលាំង ឥតក្រែង ឥតអៀន ឥតខ្មាស :
“ងងើលដូចគេពកថ្ងាស; ដំណើរងងើល។”