វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ងៀត
គុ.កិ., គុ. [ងៀត]
(ព.ប្រ.) នឿយស្រាំង, ស្រឹង ដោយធ្វើការហាលថ្ងៃឥតមានសម្រាក :
(ព.ប្រ.) នឿយស្រាំង, ស្រឹង ដោយធ្វើការហាលថ្ងៃឥតមានសម្រាក :
(ព.ប្រ.) នឿយស្រាំង, ស្រឹង ដោយធ្វើការហាលថ្ងៃឥតមានសម្រាក :
“ធ្វើការហាលងៀត។”
វត្ថុក្រៀមដែលប្រឡាក់អំបិលហាលថ្ងៃ; ច្រើនប្រើចំពោះតែត្រី ឬសាច់ :
“ត្រីងៀត, សាច់ងៀត។”