វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ងោង
ន. [ងោង]
សាច់ឆ្អើរដែលនៅទំពុលៗ កំពុងក្ដៅហើយទម្លាក់ចុះក្នុងផេះដើម្បីយកជាតិប្រៃ, ខាងក្នុងនៅស្រស់សម្រាប់ទុកបរិភោគយូរថ្ងៃយូរខែបាន; ជួនកាលគេយកត្រីមកធ្វើដែរ តែច្រើនយកត្រីប្រា; ច្រើននិយាយថា ងៀតងោង គឺនិយាយភ្ជាប់ទាំងងៀតទាំងងោង។
សាច់ឆ្អើរដែលនៅទំពុលៗ កំពុងក្ដៅហើយទម្លាក់ចុះក្នុងផេះដើម្បីយកជាតិប្រៃ, ខាងក្នុងនៅស្រស់សម្រាប់ទុកបរិភោគយូរថ្ងៃយូរខែបាន; ជួនកាលគេយកត្រីមកធ្វើដែរ តែច្រើនយកត្រីប្រា; ច្រើននិយាយថា ងៀតងោង គឺនិយាយភ្ជាប់ទាំងងៀតទាំងងោង។
សាច់ឆ្អើរដែលនៅទំពុលៗ កំពុងក្ដៅហើយទម្លាក់ចុះក្នុងផេះដើម្បីយកជាតិប្រៃ, ខាងក្នុងនៅស្រស់សម្រាប់ទុកបរិភោគយូរថ្ងៃយូរខែបាន; ជួនកាលគេយកត្រីមកធ្វើដែរ តែច្រើនយកត្រីប្រា; ច្រើននិយាយថា ងៀតងោង គឺនិយាយភ្ជាប់ទាំងងៀតទាំងងោង។
“”
ដែលកំបាំងគំនិតគិតមិនទាន់ :
“ការធ្លាប់ដឹងទៅជាងោងគំនិតគិតមិនឃើញ។”
ដែលស្ទើរបាត់ស្មារតី, ដែលងឿងយ៉ាងខ្លាំង :
“ត្រូវក្បាលងោង។”
(ម.ព. ងៀត ផង)។