វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ចង
កិ. [ចង]
កួចភ្ជាប់គ្នា, ព័ន្ធព័ទ្ធមុខគ្នា, ធ្វើឱ្យជាចំណង :
កួចភ្ជាប់គ្នា, ព័ន្ធព័ទ្ធមុខគ្នា, ធ្វើឱ្យជាចំណង :
កួចភ្ជាប់គ្នា, ព័ន្ធព័ទ្ធមុខគ្នា, ធ្វើឱ្យជាចំណង :
“ចងខ្សែ, ចងក្រៀក; ចងខ្សែដៃ។”
(ម.ព. ចងកំហឹង)។
“”
កួចកាន់ផ្ងំកំហឹងទុក មិនស្រាយ មិនរំលត់។
“”
ចងចិត្តគុំបម្រុងនឹងព្យាបាទ។
“”