វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ចង្រិត
ន. [ចង់-រ៉ិត]
ឈ្មោះសត្វល្អិតមានស្លាបហើរបាន, មាន ចង្រិតដូង, ចង្រិតដែក ជាដើម។ (ព.ពុ.) ថា :
ឈ្មោះសត្វល្អិតមានស្លាបហើរបាន, មាន ចង្រិតដូង, ចង្រិតដែក ជាដើម។ (ព.ពុ.) ថា :
ឈ្មោះសត្វល្អិតមានស្លាបហើរបាន, មាន ចង្រិតដូង, ចង្រិតដែក ជាដើម។ (ព.ពុ.) ថា :
“សត្វលោកច្រើនងោកងប់ជ្រុលជ្រប់សន្លប់ក្នុងកាម ដូចចង្រិតហើរត្រសុកចូលភ្លើង។”