វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ចង្រៃ
ន. [ចង់-រ៉ៃ]
ឧបទ្រព, សភាពដែលបង្អាប់ស្រីសួស្ដី, ដែលបណ្ដាលឱ្យមានទុក្ខ, មានកង្វល់, មានភយន្តរាយ :
ស្វែងយល់ពីពាក្យ
២ ន័យនិយមន័យ
១
ឧបទ្រព, សភាពដែលបង្អាប់ស្រីសួស្ដី, ដែលបណ្ដាលឱ្យមានទុក្ខ, មានកង្វល់, មានភយន្តរាយ :
ឧទាហរណ៍
“មានតែបុណ្យកុសលដែលបុគ្គលកសាងសន្សំប៉ុណ្ណោះទេ ទើបអាចរំងាប់ អាចដេញកម្ចាត់ចង្រៃបាន។”
២
ចង្រៃរួបរឹតដោយអាការៈផ្សេងៗ។
ឧទាហរណ៍
“”
ចំណាំការប្រើប្រាស់
(ប្រើជា គុណនាម ក៏បាន)។
បន្តរៀនទៀត
មើលទាំងអស់