វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ចរកជន
[ចៈ-រៈ-កៈ-ជន់]
(ម.ព. ចរក)។
(ម.ព. ចរក)។
(ម.ព. ចរក)។
“”
(ភូមិ.) ជនគ្មានទីលំនៅជាប់លាប់និងផ្លាស់ទីពីតំបន់មួយទៅកាន់តំបន់មួយផ្សេងទៀតជាប្រចាំដើម្បីចិញ្ចឹមជីវិតឬដោយសារលក្ខខណ្ឌមុខរបររបស់ខ្លួនតម្រូវ (ការចិញ្ចឹមសត្វ ការធ្វើជំនួញ...)។
“”