វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ចរភាព
ន. [ចៈ-រ៉ៈ-ភាប]
ភាពដែលចរទៅ, ដំណើរដែលត្រាច់រង្គាត់ទៅ; ការរត់លូនឬគេចភៀសខ្លួន នៃជនដែលមានភ័យអាសន្ន។
ភាពដែលចរទៅ, ដំណើរដែលត្រាច់រង្គាត់ទៅ; ការរត់លូនឬគេចភៀសខ្លួន នៃជនដែលមានភ័យអាសន្ន។
ភាពដែលចរទៅ, ដំណើរដែលត្រាច់រង្គាត់ទៅ; ការរត់លូនឬគេចភៀសខ្លួន នៃជនដែលមានភ័យអាសន្ន។
“”