វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ចៃដន្យ
ន. [ចៃ-ដន់]
(ទស្សនៈ.) លក្ខណៈមួយដែលអាចឬមិនអាចជាកម្មសិទ្ធិរបស់អ្វីមួយ ដោយវាមិនជះឥទ្ធិពលលើសារជាតិរបស់វត្ថុនោះទេ :
ស្វែងយល់ពីពាក្យ
២ ន័យនិយមន័យ
១
(ទស្សនៈ.) លក្ខណៈមួយដែលអាចឬមិនអាចជាកម្មសិទ្ធិរបស់អ្វីមួយ ដោយវាមិនជះឥទ្ធិពលលើសារជាតិរបស់វត្ថុនោះទេ :
ឧទាហរណ៍
“ចៃដន្យជាលក្ខណៈនៃអ្វីមួយដែលមិនមែនជាសារជាតិរបស់វា (ទស្សនៈរបស់អារីស្តូត)។”
២
ដែលមិនរំពឹង, ដែលមិនព្រាង, ដែលព្រាវ, ដែលស្មាន :
ឧទាហរណ៍
“អថេរចៃដន្យ, គ្រោះថ្នាក់ចៃដន្យ, ជួបដោយចៃដន្យ។”
ទម្រង់ និងការបង្កើតពាក្យ
ទម្រង់ពាក្យ
ពាក្យផ្សំ
បន្តរៀនទៀត
មើលទាំងអស់