វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ចៅទេស
ន. [ចៅ-ទេស]
(ព.បុ.) ម្ចាស់ប្រទេស (ព្រះរាជា) ពាក្យកាព្យថា ចៅទេសមិនធ្វេសទ្វេ តែងរិះរេរកហេតុផល ឱ្យរដ្ឋរាស្ត្របានដល់ នូវក្ដីសុខក្ដីចម្រើន។
(ព.បុ.) ម្ចាស់ប្រទេស (ព្រះរាជា) ពាក្យកាព្យថា ចៅទេសមិនធ្វេសទ្វេ តែងរិះរេរកហេតុផល ឱ្យរដ្ឋរាស្ត្របានដល់ នូវក្ដីសុខក្ដីចម្រើន។
(ព.បុ.) ម្ចាស់ប្រទេស (ព្រះរាជា) ពាក្យកាព្យថា ចៅទេសមិនធ្វេសទ្វេ តែងរិះរេរកហេតុផល ឱ្យរដ្ឋរាស្ត្របានដល់ នូវក្ដីសុខក្ដីចម្រើន។
“”
(ម.ព. ទេស{¥¥}១{££} ផង)។