វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ច្រងាប់ច្រងិល
គុ.កិ. [ច្រ-ង៉ាប់-ច្រ-ង៉ិល]
ដែលត្រឡប់ត្រឡិន ផ្កាប់ផ្ងារច្រើនដង, ដែលជជ្រុលជជ្រក, ជ្រហឹតជ្រហម :
ដែលត្រឡប់ត្រឡិន ផ្កាប់ផ្ងារច្រើនដង, ដែលជជ្រុលជជ្រក, ជ្រហឹតជ្រហម :
ដែលត្រឡប់ត្រឡិន ផ្កាប់ផ្ងារច្រើនដង, ដែលជជ្រុលជជ្រក, ជ្រហឹតជ្រហម :
“ដួលច្រងាប់ច្រងិល។”