វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ជញ្ជួច
កិ. [ជញ់-ជួច]
ដាក់ប្រមោយក្នុងមាត់បញ្ចេញសម្រែកឱ្យរនរន្ថាន់ដូចសម្រែកក្រៀល :
ដាក់ប្រមោយក្នុងមាត់បញ្ចេញសម្រែកឱ្យរនរន្ថាន់ដូចសម្រែកក្រៀល :
ដាក់ប្រមោយក្នុងមាត់បញ្ចេញសម្រែកឱ្យរនរន្ថាន់ដូចសម្រែកក្រៀល :
“ដំរីជញ្ជួច។”
ផ្លុំស្នែងធ្វើសំឡេងឱ្យរនរន្ថាន់ :
“ជញ្ជួចស្នែង។”