វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ជណ្ដើរស្វា
ន. [ជន់-ដើ-ស្វា]
វល្លិមួយប្រភេទ រាងសំប៉ែត កង្កាញ់ផ្នត់ៗ ច្រើនដុះវារឡើងដើមឈើធំៗ (បានជាហៅដូច្នេះ ទំនងជាស្វាតែងឡើងចុះតាមវល្លិនេះ ដែលទុកជាជណ្ដើររបស់វា)។
ស្វែងយល់ពីពាក្យ
១ ន័យនិយមន័យ
១
វល្លិមួយប្រភេទ រាងសំប៉ែត កង្កាញ់ផ្នត់ៗ ច្រើនដុះវារឡើងដើមឈើធំៗ (បានជាហៅដូច្នេះ ទំនងជាស្វាតែងឡើងចុះតាមវល្លិនេះ ដែលទុកជាជណ្ដើររបស់វា)។
ឧទាហរណ៍
“”
បន្តរៀនទៀត
មើលទាំងអស់