វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ជននាថ
គុ., ន. [ជៈ-នៈ-នាត]
អ្នកដែលជាទីពឹង, ជាពំនាក់របស់ប្រជាជន (ក្សត្រទ្រង់រាជ្យ)។
ស្វែងយល់ពីពាក្យ
១ ន័យនិយមន័យ
១
អ្នកដែលជាទីពឹង, ជាពំនាក់របស់ប្រជាជន (ក្សត្រទ្រង់រាជ្យ)។
ឧទាហរណ៍
“”
បន្តរៀនទៀត
មើលទាំងអស់ អ្នកដែលជាទីពឹង, ជាពំនាក់របស់ប្រជាជន (ក្សត្រទ្រង់រាជ្យ)។
អ្នកដែលជាទីពឹង, ជាពំនាក់របស់ប្រជាជន (ក្សត្រទ្រង់រាជ្យ)។
“”