វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ជនបទ
[ជៈ-នៈ-បត់] ឬ [ជន់-នៈ-បត់]
ប្រទេសជាទីប្រជុំជន គឺទីតំបន់ស្រុកក្រៅ ដែលមានប្រជាជននៅកុះករ មានអ្នករាជការរដ្ឋបាលនៅជាប្រធានកាន់កាប់រក្សាផង (ខេត្តក្រៅ, ទីរួមខេត្ត)។
ប្រទេសជាទីប្រជុំជន គឺទីតំបន់ស្រុកក្រៅ ដែលមានប្រជាជននៅកុះករ មានអ្នករាជការរដ្ឋបាលនៅជាប្រធានកាន់កាប់រក្សាផង (ខេត្តក្រៅ, ទីរួមខេត្ត)។
ប្រទេសជាទីប្រជុំជន គឺទីតំបន់ស្រុកក្រៅ ដែលមានប្រជាជននៅកុះករ មានអ្នករាជការរដ្ឋបាលនៅជាប្រធានកាន់កាប់រក្សាផង (ខេត្តក្រៅ, ទីរួមខេត្ត)។
“”
កន្លែងក្រៅពីទីប្រជុំជន មានមនុស្សរស់នៅតិច មានលក្ខណៈជាស្រែចម្ការឬព្រៃ។
“”