វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ជម្រៅ
[ជំ-រៅ]
ទីដែលជ្រៅ; សភាពដែលជ្រៅ។
ស្វែងយល់ពីពាក្យ
២ ន័យនិយមន័យ
១
ទីដែលជ្រៅ; សភាពដែលជ្រៅ។
ឧទាហរណ៍
“”
២
ទីជម្រៅ គឺទ្វារមគ្គស្ត្រី (ពាក្យបញ្ចៀស) :
ឧទាហរណ៍
“បានប្រព្រឹត្តដល់ទីជម្រៅ។”
បន្តរៀនទៀត
មើលទាំងអស់ ទីដែលជ្រៅ; សភាពដែលជ្រៅ។
ទីដែលជ្រៅ; សភាពដែលជ្រៅ។
“”
ទីជម្រៅ គឺទ្វារមគ្គស្ត្រី (ពាក្យបញ្ចៀស) :
“បានប្រព្រឹត្តដល់ទីជម្រៅ។”