វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ឈាមច្រមុះ
ន. [ឈាម-ច្រ-ម៉ុះ]
លោហិតហូរចេញពីច្រមុះដោយសារប៉ះទង្គិចនឹងអ្វីមួយ គេវាយ ឬដោយអាការៈនៃជំងឺ :
លោហិតហូរចេញពីច្រមុះដោយសារប៉ះទង្គិចនឹងអ្វីមួយ គេវាយ ឬដោយអាការៈនៃជំងឺ :
លោហិតហូរចេញពីច្រមុះដោយសារប៉ះទង្គិចនឹងអ្វីមួយ គេវាយ ឬដោយអាការៈនៃជំងឺ :
“ក្មេងវ័យជំទង់ខ្លះមានអាការៈឈាមច្រមុះ។”