វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ឈឹង
គុ. [ឈឹង]
សូន្យសូរសព្ទ, ស្ងប់ស្ងាត់, ជ្រៀប, ជ្រងំ :
ស្វែងយល់ពីពាក្យ
២ ន័យនិយមន័យ
១
សូន្យសូរសព្ទ, ស្ងប់ស្ងាត់, ជ្រៀប, ជ្រងំ :
ឧទាហរណ៍
“ស្ងាត់ឈឹង, ស្ងប់ឈឹង, បាត់មាត់ឈឹង។”
២
តុទាបមានសណ្ឋានទ្រវែងឬបួនជ្រុង :
ឧទាហរណ៍
“ដាក់អីវ៉ាន់លើឈឹង។”
ទម្រង់ និងការបង្កើតពាក្យ
ទម្រង់ពាក្យ
បន្តរៀនទៀត
មើលទាំងអស់