វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ឈូករ័ត្ន
ន. [ឈូក-រ័ត]
រុក្ខជាតិមួយប្រភេទ សម្បូរជាតិប្រេងមានផ្កាធំរាងមូលត្របកខាងក្រៅពណ៌លឿង។ គ្រាប់វាត្រូវបានគេចម្រាញ់យកប្រេងប្រើជា អាហារ ឱសថ និងគ្រឿងសម្អាង :
ស្វែងយល់ពីពាក្យ
១ ន័យនិយមន័យ
១
រុក្ខជាតិមួយប្រភេទ សម្បូរជាតិប្រេងមានផ្កាធំរាងមូលត្របកខាងក្រៅពណ៌លឿង។ គ្រាប់វាត្រូវបានគេចម្រាញ់យកប្រេងប្រើជា អាហារ ឱសថ និងគ្រឿងសម្អាង :
ឧទាហរណ៍
“ចម្ការផ្កាឈូករ័ត្ន, ប្រេងឈូករ័ត្ន។”
បន្តរៀនទៀត
មើលទាំងអស់