វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ឈូង
ន. [ឈូង]
ញោចសមុទ្រ, ទន្លេ, ស្ទឹង បឹង ដែលជាញកជាកៀនចូលក្នុងច្រាំង; ចំណែករបស់សមុទ្រដែលលយចូលក្នុងផ្ទៃទ្វីបនិងមានផ្ទៃធំទូលាយ :
ស្វែងយល់ពីពាក្យ
៣ ន័យនិយមន័យ
១
ញោចសមុទ្រ, ទន្លេ, ស្ទឹង បឹង ដែលជាញកជាកៀនចូលក្នុងច្រាំង; ចំណែករបស់សមុទ្រដែលលយចូលក្នុងផ្ទៃទ្វីបនិងមានផ្ទៃធំទូលាយ :
ឧទាហរណ៍
“ឈូងសមុទ្រ។”
២
រមូរសំពត់ដែលចងក្របួចចុងសម្រាប់កាន់បោះ ឬចោលក្នុងល្បែងឈូង :
ឧទាហរណ៍
“បោះឈូង, ចោលឈូង។”
៣
ល្បែងប្រជាប្រិយដែលគេលេងដោយប្រើឈូងសម្រាប់បោះឬចោល :
ឧទាហរណ៍
“លេងឈូង, ច្រៀងឈូង។”
ចំណាំការប្រើប្រាស់
(គេនិយាយថា ល្បែងបោះឈូងឬល្បែងចោលឈូងក៏បាន)។
បន្តរៀនទៀត
មើលទាំងអស់