វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ឈើច្រាន
ន. [ឈើ-ច្រាន]
ឈើឬឫស្សីស្រួចខ្លី សម្រាប់បុះដីរាស់ដែលរឹងឱ្យមុតជារណ្ដៅតូចហើយស្ទូងស្រូវ (អ្នកស្រុកខ្លះ ហៅ ឈើជូន)។
ឈើឬឫស្សីស្រួចខ្លី សម្រាប់បុះដីរាស់ដែលរឹងឱ្យមុតជារណ្ដៅតូចហើយស្ទូងស្រូវ (អ្នកស្រុកខ្លះ ហៅ ឈើជូន)។
ឈើឬឫស្សីស្រួចខ្លី សម្រាប់បុះដីរាស់ដែលរឹងឱ្យមុតជារណ្ដៅតូចហើយស្ទូងស្រូវ (អ្នកស្រុកខ្លះ ហៅ ឈើជូន)។
“”