វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ឈើបុក
ន. [ឈើ-បុក]
ឈើមូលវែងស្រួចសម្រាប់បុកឬបុះឱ្យមានជារណ្ដៅតូចៗ ហើយដាក់ដាំគ្រាប់ពោត, គ្រាប់សណ្ដែកជាដើម។
ឈើមូលវែងស្រួចសម្រាប់បុកឬបុះឱ្យមានជារណ្ដៅតូចៗ ហើយដាក់ដាំគ្រាប់ពោត, គ្រាប់សណ្ដែកជាដើម។
ឈើមូលវែងស្រួចសម្រាប់បុកឬបុះឱ្យមានជារណ្ដៅតូចៗ ហើយដាក់ដាំគ្រាប់ពោត, គ្រាប់សណ្ដែកជាដើម។
“”
(វេវ. ឈើបុះ)។