វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ញាក់
[ញាក់]
ទាញកន្ត្រាក់បំបែរ :
ទាញកន្ត្រាក់បំបែរ :
ទាញកន្ត្រាក់បំបែរ :
“ញាក់គោ។”
កម្រើកទទាក់, ញ័រទទាក់ :
“សរសៃញាក់ ឬ ញាក់សរសៃ។”
ធ្វើឱ្យកម្រើកឃ្ញើច, ញោចឡើង :
“ញាក់ចិញ្ចើម, ញាក់មុខ។”
(ព.ប្រ.) បំបែរឱ្យងាកតាម, នាំឱ្យតាម :
“មនុស្សនុ៎ះល្ងង់ណាស់ តាមតែអ្នកណាញាក់ឱ្យទៅខាងណា ក៏ចេះតែបាន។”
(សំនួន.) កោតក្រែង ភ័យខ្លាចខ្លាំង រន្ធត់ខ្លាំង ជាដើម :
“ខ្លាចញាក់សាច់, ភ័យញាក់សាច់។”
(ម.ព. ត្រឹក{¥¥}១{££} ផង)។