វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ញោម
សព្វ. [ញោម]
ពាក្យសម្រាប់បព្វជិតហៅមាតាបិតាបង្កើត ឬមាតាបិតាចិញ្ចឹម ឬឧបាសកឧបាសិកាឯទៀតៗ ដែលមានចំណាស់ ប្រហែលនឹងមាតាបិតារបស់ខ្លួន បព្វជិតក៏ហៅ ញោម បានដែរ។
ពាក្យសម្រាប់បព្វជិតហៅមាតាបិតាបង្កើត ឬមាតាបិតាចិញ្ចឹម ឬឧបាសកឧបាសិកាឯទៀតៗ ដែលមានចំណាស់ ប្រហែលនឹងមាតាបិតារបស់ខ្លួន បព្វជិតក៏ហៅ ញោម បានដែរ។
ពាក្យសម្រាប់បព្វជិតហៅមាតាបិតាបង្កើត ឬមាតាបិតាចិញ្ចឹម ឬឧបាសកឧបាសិកាឯទៀតៗ ដែលមានចំណាស់ ប្រហែលនឹងមាតាបិតារបស់ខ្លួន បព្វជិតក៏ហៅ ញោម បានដែរ។
“”
(ម.ព. ញោមញាតិ)។
“”
ពាក្យសម្រាប់បព្វជិតហៅពួកឧបាសកទាយកដោយរួបរួម :
“វត្តនេះ មានញោមញាតិជើងវត្តតិចណាស់; សូមឱ្យញោមញាតិខំរៀនធម៌ កាន់សីល ប្រព្រឹត្តសុចរិត តាំងចិត្តស្លូតត្រង់គ្រប់គ្នាឡើង នឹងបានសេចក្ដីសុខចម្រើនកើនឡើងទៀត។”
ឪពុក។
“”
ម្ដាយ, ញោមស្រី។
“”
(ម.ព. ញោមសិកា)។
“”
(ប្រើ ញាតិញោម ក៏បាន)។