វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ដងណោះ
គុ.កិ. [ដង-ណុះ]
ពាក្យប្រាប់កាល, គ្រាដែលកន្លងទៅហើយ (គ្រានោះ, កាលនោះ) ; សម្រាប់ប្រើតែក្នុងកាព្យ ឬ ពំនោលល្ខោន :
ស្វែងយល់ពីពាក្យ
១ ន័យនិយមន័យ
១
ពាក្យប្រាប់កាល, គ្រាដែលកន្លងទៅហើយ (គ្រានោះ, កាលនោះ) ; សម្រាប់ប្រើតែក្នុងកាព្យ ឬ ពំនោលល្ខោន :
ឧទាហរណ៍
“ដងណោះកុម្ភណ្ឌយក្សា ចរចេញយាត្រា កម្លាសប្បាយក្នុងព្រៃ។”
ចំណាំការប្រើប្រាស់
(ព.ផ. ដងណា)។
បន្តរៀនទៀត
មើលទាំងអស់