វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ដង្កាប់
ន. [ដង់-កាប់]
ប្រដាប់ធ្វើដោយដែកមានផ្នែកពីរ ដាក់ខ្វែងប្រទាក់គ្នាជាចម្ពាម អាចកម្រើកវិលបានដោយភ្លៅមួយត្រង់កណ្ដាល សម្រាប់ចាប់ឬដកដែកគោលជាដើម។
ប្រដាប់ធ្វើដោយដែកមានផ្នែកពីរ ដាក់ខ្វែងប្រទាក់គ្នាជាចម្ពាម អាចកម្រើកវិលបានដោយភ្លៅមួយត្រង់កណ្ដាល សម្រាប់ចាប់ឬដកដែកគោលជាដើម។
ប្រដាប់ធ្វើដោយដែកមានផ្នែកពីរ ដាក់ខ្វែងប្រទាក់គ្នាជាចម្ពាម អាចកម្រើកវិលបានដោយភ្លៅមួយត្រង់កណ្ដាល សម្រាប់ចាប់ឬដកដែកគោលជាដើម។
“”