វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ដង្គុំ
គុ., ន. [ដង់-គុំ]
ព្រៃដែលស្រោងត្រសុំត្រសាយ; ដែលមើលទៅឃើញស្រោងត្រសុំហាក់ដូចគេចងផ្គុំ :
ព្រៃដែលស្រោងត្រសុំត្រសាយ; ដែលមើលទៅឃើញស្រោងត្រសុំហាក់ដូចគេចងផ្គុំ :
ព្រៃដែលស្រោងត្រសុំត្រសាយ; ដែលមើលទៅឃើញស្រោងត្រសុំហាក់ដូចគេចងផ្គុំ :
“ដង្គុំព្រៃ, ព្រៃដង្គុំ។”