វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ដង្ហក់
កិ. [ដង់-ហក់]
ដកដង្ហើមញាប់ដោយហបណាស់, ហត់ខ្លាំងណាស់ :
ដកដង្ហើមញាប់ដោយហបណាស់, ហត់ខ្លាំងណាស់ :
ដកដង្ហើមញាប់ដោយហបណាស់, ហត់ខ្លាំងណាស់ :
“ដង្ហក់ញាប់។”
ឈើឬឫស្សីទន់រលាស់បាន សម្រាប់បិទដីស្អិត ឬថ្កៀបគ្រាប់, ផ្លែអ្វីៗដែលមូល ចោលគ្រវែងផ្លោងបង្អើលសត្វ :
“ចោលដង្ហក់បង្អើលចាបកុំឱ្យស៊ីស្រូវ។”