វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ដាម
ន. [ដាម]
ឈ្មោះគ្រឿងត្បាញ មានសណ្ឋានជមសំប៉ែត សម្រាប់ស៊កខ្ទាស់អំបោះឬសូត្រអន្ទង ញែកមុខកុំឱ្យព័ន្ធច្រឡំគ្នា :
ឈ្មោះគ្រឿងត្បាញ មានសណ្ឋានជមសំប៉ែត សម្រាប់ស៊កខ្ទាស់អំបោះឬសូត្រអន្ទង ញែកមុខកុំឱ្យព័ន្ធច្រឡំគ្នា :
ឈ្មោះគ្រឿងត្បាញ មានសណ្ឋានជមសំប៉ែត សម្រាប់ស៊កខ្ទាស់អំបោះឬសូត្រអន្ទង ញែកមុខកុំឱ្យព័ន្ធច្រឡំគ្នា :
“ស៊កដាមឱ្យស្រួលប្រយ័ត្នដាច់អំបោះ។”
ដែលឆ្លក, ប្រតាកដោយត្រូវទឹក :
“សំពត់ដាម, ក្រដាសដាមដោយទឹកខ្មៅ។”