វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ដាវ
ន. [ដាវ]
គ្រឿងសស្ត្រាធ្វើដោយដែក តួវែង មានមុខតែម្ខាង ខ្នងអ៊ែន ដងខ្លី មានរបាំងសម្រាប់រងដៃ (កាព្យធៀបចម្បាំង) :
គ្រឿងសស្ត្រាធ្វើដោយដែក តួវែង មានមុខតែម្ខាង ខ្នងអ៊ែន ដងខ្លី មានរបាំងសម្រាប់រងដៃ (កាព្យធៀបចម្បាំង) :
គ្រឿងសស្ត្រាធ្វើដោយដែក តួវែង មានមុខតែម្ខាង ខ្នងអ៊ែន ដងខ្លី មានរបាំងសម្រាប់រងដៃ (កាព្យធៀបចម្បាំង) :
“រីពលដាវវែង និងពលដាវខ្លី ស្ទុះចូលក្រញី ឥតបីក្រែងឡើយ។”