វចនា.
វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម

ដាវ

ន. [ដាវ]

គ្រឿងសស្ត្រាធ្វើដោយដែក តួវែង មានមុខតែម្ខាង ខ្នងអ៊ែន ដងខ្លី មានរបាំងសម្រាប់រងដៃ (កាព្យធៀបចម្បាំង) :

ស្វែងយល់ពីពាក្យ

និយមន័យ

១ ន័យ
១

គ្រឿងសស្ត្រាធ្វើដោយដែក តួវែង មានមុខតែម្ខាង ខ្នងអ៊ែន ដងខ្លី មានរបាំងសម្រាប់រងដៃ (កាព្យធៀបចម្បាំង) :

ឧទាហរណ៍

“រីពលដាវវែង និងពលដាវខ្លី ស្ទុះចូលក្រញី ឥតបីក្រែងឡើយ។”

ទម្រង់ និងការបង្កើតពាក្យ

ទម្រង់ពាក្យ

ពាក្យផ្សំ

បន្តរៀនទៀត

ពាក្យដែលអ្នកអាចចូលចិត្ត

មើលទាំងអស់