វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ដីឥដ្ឋ
ន. [ដី-អិត]
ដីដែលស្អិតល្មួតបៀមទឹកឬដីដែលម៉ដ្ឋទន់ល្មួត សម្រាប់ធ្វើក្អម, ឆ្នាំង, ឥដ្ឋ, ក្បឿងជាដើម។
ស្វែងយល់ពីពាក្យ
១ ន័យនិយមន័យ
១
ដីដែលស្អិតល្មួតបៀមទឹកឬដីដែលម៉ដ្ឋទន់ល្មួត សម្រាប់ធ្វើក្អម, ឆ្នាំង, ឥដ្ឋ, ក្បឿងជាដើម។
ឧទាហរណ៍
“”
បន្តរៀនទៀត
មើលទាំងអស់