វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ឋបនីយភណ្ឌ
ន. [ឋៈ-ប៉ៈ-ណី-យ៉ៈ-ភ័ន]
របស់, ទ្រព្យ ដែលគួរតម្កល់ទុក, គួរតាំងទុក, ដែលត្រូវទុកដាក់ :
ស្វែងយល់ពីពាក្យ
១ ន័យនិយមន័យ
១
របស់, ទ្រព្យ ដែលគួរតម្កល់ទុក, គួរតាំងទុក, ដែលត្រូវទុកដាក់ :
ឧទាហរណ៍
“គ្រឿងចក្រទាំងនេះជាឋបនីយភណ្ឌ ត្រូវទុកដាក់ឱ្យល្អ។”
បន្តរៀនទៀត
មើលទាំងអស់