វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ណាដៀ
ន. [ណា-ដៀ]
(ភូមិ.) ចំណុចមួយនៃស្វ៊ែមេឃនៅលើបន្ទាត់ផ្ចិតឈរ ដែលឈមនឹងសេនីត។
ស្វែងយល់ពីពាក្យ
១ ន័យនិយមន័យ
១
(ភូមិ.) ចំណុចមួយនៃស្វ៊ែមេឃនៅលើបន្ទាត់ផ្ចិតឈរ ដែលឈមនឹងសេនីត។
ឧទាហរណ៍
“”
បន្តរៀនទៀត
មើលទាំងអស់ (ភូមិ.) ចំណុចមួយនៃស្វ៊ែមេឃនៅលើបន្ទាត់ផ្ចិតឈរ ដែលឈមនឹងសេនីត។
(ភូមិ.) ចំណុចមួយនៃស្វ៊ែមេឃនៅលើបន្ទាត់ផ្ចិតឈរ ដែលឈមនឹងសេនីត។
“”