វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ណាត់
កិ. [ណាត់]
និយាយប្ដេជ្ញា, មត់ កំណត់វេលានឹងចួបគ្នា :
និយាយប្ដេជ្ញា, មត់ កំណត់វេលានឹងចួបគ្នា :
និយាយប្ដេជ្ញា, មត់ កំណត់វេលានឹងចួបគ្នា :
“ខ្ញុំបានណាត់នឹងគាត់ថា ឱ្យគាត់មកចួបគ្នា នៅផ្ទះអ្នកក្នុងវេលាព្រឹកនេះឯង។”
កំណត់ពេលវេលានិងទីកន្លែងត្រូវជួបគ្នា :
“កីឡាករជើងខ្លាំងណាត់ជួបគ្នានៅសង្វៀនប្រដាល់។”
ចំនួនដែលច្រក, ចម្រក; និយាយចំពោះតែកាំភ្លើងឬកាំជ្រួច :
“ច្រកកាំភ្លើងមួយណាត់; បាញ់កាំភ្លើងធំ ២១ ណាត់គំនាប់ ...។”