វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
តក់ក្រហល់
គុ.កិ., គុ. [តក់-ក្រ-ហល់]
ដែលប្រញាប់រួសរាន់ពេក, ដែលអន្ទះអន្ទែងស្ទុះស្ទាឡេះឡះដូចជាក្រហល់ក្រហាយខ្លាំង :
ដែលប្រញាប់រួសរាន់ពេក, ដែលអន្ទះអន្ទែងស្ទុះស្ទាឡេះឡះដូចជាក្រហល់ក្រហាយខ្លាំង :
ដែលប្រញាប់រួសរាន់ពេក, ដែលអន្ទះអន្ទែងស្ទុះស្ទាឡេះឡះដូចជាក្រហល់ក្រហាយខ្លាំង :
“ដំណើរតក់ក្រហល់; ត្រូវធ្វើការនេះសន្សឹមៗ តាមសម្រួល កុំឱ្យតក់ក្រហល់ពេក។”